Δεν με νοιάζει, αν την λένε Μαρία

Δεν μπορώ να καταλάβω,  γιατί τα τελευταία χρόνια επικράτησε η άποψη ότι η Ελλάδα δεν έχει εναλλακτική, παρά μόνο τον Κυριάκο Μητσοτάκη και δεν μπορώ να δεχτώ, ότι σ’ αυτή της χώρα δεν υπάρχουν άνθρωποι που θα μπορούσαν να ηγηθούν και να κυβερνήσουν.

Ωστόσο, το αφήγημα που κάποιοι καλλιέργησαν εντέχνως, για λόγους που όλοι μπορούμε να καταλάβουμε, βόλεψε για τα καλά και τη ΝΔ και τον σημερινό Πρωθυπουργό και τα αποτελέσματα τα ζούμε…

Δεν ξέρω καν, αν υπάρχει πλέον Νέα Δημοκρατία και αν αυτοί που μα κυβερνούν, έχουν κάποια ιδεολογία ή πιστεύουν απλά κάπου.

Όμως, μπροστά σε αυτό το πολιτικοί και κοινωνικό αδιέξοδο που ζούμε, δεν έχει καμία σημασία αν το αντίπαλο δέος του Μητσοτάκη, λέγεται Καρυστιανού ή όπως και να λέγεται.

Κι αυτό γιατί, δημοκρατία του ενός, για μένα δεν είναι δημοκρατία και υπάρχει ανάγκη για τουλάχιστον ένα ακόμα πόλο στην πολιτική ζωή αυτής της διαφθοράς και του τέλματος.

Πρέπει (με κεφαλαία γράμματα), κάποιος να εμπνεύσει καθαρότητα, ομόνοια, ελπίδα και να δώσει το σύνθημα για μια νέα αρχή! Αυτή που χρειάζεται ο κόσμος και όχι αυτή που θέλουν να μας επιβάλουν με τα troll τους.

Ακόμα κι αν είναι πολύ δύσκολο κάποια Μαρία Καρυστιανού να κυβερνήσει, νομίζω ότι αυτό δεν είναι το σπουδαιότερο πλέον.

Και το λέω αυτό, γιατί το ποιος θα οδηγήσει τη χώρα σε μια νέα εποχή, θα βρεθεί (είμαι πιπισμένος), αυτό που μας λείπει είναι να κάνει κάποιος την αρχή.

Αυτή την αρχή, που ούτε η ΝΔ, ούτε τα κόμματα της αντιπολίτευσης έκαναν.

Ας είναι λοιπόν, η γυναίκα που έχασε το παιδί της στα Τέμπη, που θα ανοίξει την πόρτα να μπουν καθαροί άνθρωποι στον δημόσιο βίο, μια χώρα που πρέπει να ξαναγεννηθεί.

Και επαναλαμβάνω. Δεν με απασχολεί το όνομά της.

Πάνος Τσακάλης