Το τηλέφωνο του Πρωθυπουργού δεν είναι απόρρητο
Αριθμοί κινητών τηλεφώνων. Διευθύνσεις email. Βάσεις δεδομένων προσωπικού υπουργείων, κυβερνητικών υπηρεσιών και επιχειρήσεων. Στοιχεία αξιωματούχων, υπουργών, πολιτικών προσώπων, του ίδιου του Πρωθυπουργού. Στρατιωτικών και λειτουργών που υπηρετούν σε σώματα ασφαλείας. Κανένα πραγματικό φίλτρο. Καμία ουσιαστική προστασία. Προσωπικά δεδομένα και ψηφιακές ταυτότητες εκτίθενται σε μια γκρίζα ζώνη της νομιμότητας.
Και η ασφάλεια, ιδιωτική και εθνική; Οι δικλίδες που εγγυώνται το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα ή την προστασία από κακόβουλες πρακτικές; Ψιλά γράμματα. Αλλά είναι ψιλά γράμματα ότι το προσωπικό κινητό τηλέφωνο και το προσωπικό μαζί με το επαγγελματικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ακόμη και για πρόσωπα που υποτίθεται ότι περιβάλλονται με μεγαλύτερη προστασία, διατίθενται έναντι λίγων δεκάδων ευρώ ή ακόμη και δωρεάν; Και μάλιστα όχι σε κάποιο «λαγούμι» του λεγόμενου σκοτεινού Διαδικτύου, αλλά σε πλατφόρμες προσβάσιμες με λίγα «κλικ».
Η αρχή – Ενα ύποπτο μήνυμα
Στην οθόνη του κινητού εμφανίζεται μήνυμα WhatsApp από άγνωστο ιταλικό νούμερο. Ο αποστολέας γνωρίζει το επώνυμό μου και την επαγγελματική μου ιδιότητα. «Ασχολείστε με θέματα προσωπικών δεδομένων; Σας ενδιαφέρουν οι υποθέσεις κυβερνοασφάλειας;». Ο συνομιλητής υποστηρίζει πως είναι ειδικός κυβερνοασφάλειας και συστήνεται με το όνομα Αντρέα Μαβίλα.
Αποφεύγω για αρκετή ώρα να ανοίξω το μήνυμα. Στη χώρα όπου το Predator κυκλοφορούσε ανενόχλητο – και παραμένει στον πυρήνα του ανενόχλητο από την ηγεσία της Δικαιοσύνης – η καχυποψία έχει γίνει δεύτερη φύση για όσους ασχολούνται με την ενημέρωση.
Μια πρόχειρη έρευνα στη μηχανή αναζήτησης φέρνει αρκετά αποτελέσματα στο όνομα «Andrea Mavilla». Ολα τους συνδέονται με τον σάλο που ξέσπασε πριν από λίγο καιρό στην Ιταλία, όταν έγινε γνωστό ότι τα κινητά της πρωθυπουργού Μελόνι και του Προέδρου της Δημοκρατίας Ματαρέλα ήταν προσβάσιμα στο Διαδίκτυο. Διαστάσεις πήρε ανάλογη είδηση στη Γερμανία, με τον προσωπικό αριθμό του καγκελάριου Μερτς να φαίνεται πως έχει διαρρεύσει αντίστοιχα. Ανάλογες υποθέσεις έχουν απασχολήσει την κοινή γνώμη σε σειρά χωρών, με τελευταίο παράδειγμα την Κύπρο με το κινητό του Προέδρου Χριστοδουλίδη και άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων.
Ολες αυτές οι αποκαλύψεις έχουν κοινή γεωγραφική αφετηρία: τη «μύτη» της ιταλικής μπότας. Το Ρέτζιο Καλάμπρια, τη Μεγάλη Ελλάδα. Εκεί έχει τη βάση του ο 43χρονος υπεύθυνος κυβερνοασφάλειας. Κι από εκεί έχει βαλθεί, όπως λέει, να ταρακουνήσει τις ευρωπαϊκές ηγεσίες για την ανεξέλεγκτη και εν πολλοίς ανέλεγκτη εμπορική διακίνηση προσωπικών δεδομένων εκατομμυρίων πολιτών. Ε, τι πιο θορυβώδες και αποτελεσματικό από την αποκάλυψη πως με λίγα «κλικ» μπορεί κανείς να αποθηκεύσει στο κινητό του τους προσωπικούς αριθμούς και τα email σχεδόν όλων εκείνων που κάθονται γύρω από το μεγάλο τραπέζι στις Συνόδους Κορυφής και αποφασίζουν για το μέλλον 450 εκατομμυρίων ανθρώπων;
Η υπόθεση είναι πάνω-κάτω ίδια παντού. Πλατφόρμες εμπορίας δεδομένων, με έδρα – στις περισσότερες περιπτώσεις – εκτός ΕΕ, πουλούν τα δεδομένα εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών έναντι μηνιαίας συνδρομής. «Είναι εύκολο;». Αντί γραπτής απάντησης, στην οθόνη τώρα έρχεται ένα βίντεο. Ξεκινώντας από το προφίλ μου στο Linkedin και ανοίγοντας ένα δεύτερο παράθυρο, βλέπω το κινητό μου. Ολόκληρη η διαδικασία διαρκεί λιγότερο από 20 δευτερόλεπτα.
Τα στοιχεία
Ο Μαβίλα στέλνει κι άλλα στοιχεία. Αριθμούς και email που φέρεται να ανήκουν σε κορυφαίους υπουργούς και επιχειρηματίες. Σε επικεφαλής τραπεζών. Σε έλληνα πολιτικό – πρόεδρο ευρωπαϊκού οργάνου. Ακόμη και τον αριθμό του επικεφαλής κυβερνοασφάλειας στην Ελλάδα. Αρκετά επιβεβαιώθηκαν. Αλλα διαψεύστηκαν. Κάποια παραμένουν σε εκκρεμότητα. Σε μία περίπτωση, ο αριθμός δεν ανήκε στον κορυφαίο επιχειρηματία που εμφάνιζε η πλατφόρμα, αλλά σε στενό συνεργάτη του και δεύτερο στην ιεραρχία του ομίλου, που είναι από τους μεγαλύτερους στην Ελλάδα.
Για να ηχήσει πιο δυνατά το σήμα κινδύνου, ο ιταλός ειδικός συνεχίζει την «επίδειξη» με τα δεδομένα ατόμων που υπηρετούν στις ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας. Βρίσκει αρκετά αποτελέσματα με την ίδια χαρακτηριστική ευκολία. Οταν ερωτάται εάν μπορεί να κάνει το ίδιο και με την ΕΥΠ, βάζει ο ίδιος φρένο στον εαυτό του. «Αν συνεχίσω, θα μπορούσε να κινηθεί ποινική διαδικασία εναντίον μου» εξηγεί.
«Εχετε ενημερώσει την ελληνική κυβέρνηση;». Λέει πως έχει προσπαθήσει επανειλημμένα, κάνοντας χρήση δεδομένων που βρήκε με τον συγκεκριμένο τρόπο. Κανείς, όπως υποστηρίζει, δεν του έχει απαντήσει. Κάποιοι τον έχουν μπλοκάρει. «Μπορεί να νόμιζαν ότι είναι φάρσα ή να φοβήθηκαν ότι είναι απόπειρα επίθεσης με spyware». Στο ερώτημα του «Βήματος» γιατί δεν δοκίμασε κάποια επίσημη οδό, καταθέτει την εμπειρία που είχε στη χώρα του: Η απάντηση που έλαβε όταν επικοινώνησε με την Εθνική Αρχή Κυβερνοασφάλειας ήταν «αυτό μας φαίνεται σαν ψευδής είδηση. Χαιρετίσματα». Λέει ακόμη πως «δεν υπάρχει τίποτε που θα μπορούσε να κινητοποιήσει κάποιον περισσότερο από τη διαπίστωση ότι ένας άγνωστος έχει απευθείας επικοινωνία μαζί του, γνωρίζοντας επακριβώς με ποιον μιλά».
Ακούγεται λογικό, αλλά δεν συμβαίνει πάντα. Ο διοικητής της ελληνικής Εθνικής Αρχής Κυβερνοασφάλειας Μιχάλης Μπλέτσας επιβεβαίωσε στο «Βήμα» ότι είχε λάβει μήνυμα από τον Μαβίλα. «Η αλήθεια, δυστυχώς, είναι πολύ πιο απλή – και πιο ανησυχητική – από αυτή που μας δείχνει ο ιταλός φίλος» δηλώνει. «Ολα τα στοιχεία που βρήκε και παρουσίασε με κάπως “σινεμαδίστικο” τρόπο βρίσκονται εύκολα στο Διαδίκτυο, χωρίς να χρειάζεσαι ειδικά εργαλεία ή γνώσεις. Και ο λόγος είναι απλός: η καθημερινότητά μας αφήνει συνέχεια ψηφιακά ίχνη. Κάποια τα αφήνουμε οι ίδιοι, φανερά, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αλλα διαρρέουν όταν χάκερ σπάνε τις βάσεις δεδομένων εταιρειών. Και υπάρχουν και οι “μεταπράτες δεδομένων” (data brokers), εταιρείες που κινούνται σε γκρίζα ζώνη: συγκεντρώνουν πληροφορίες για εμάς – άλλες με νόμιμους τρόπους, άλλες όχι τόσο – και τις πουλάνε σε όποιον είναι διατεθειμένος να πληρώσει».
Οι κίνδυνοι
Και τώρα στο διά ταύτα. Αφήνοντας για λίγο κατά μέρος τα ερωτήματα περί ηθικής ή νομιμότητας, οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Κατ’ αρχάς το λεγόμενο phishing (ηλεκτρονική εξαπάτηση): Κάποιος στέλνει ψεύτικο email, μήνυμα ή σύνδεσμο για να αποσπάσει από το θύμα κωδικούς, χρήματα ή προσωπικά στοιχεία.
Το social engineering (εξαπάτηση μέσω χειραγώγησης): Κάποιος πείθει ή πιέζει ψυχολογικά το θύμα να κάνει κάτι που τον εξυπηρετεί, συνήθως να δώσει τον κωδικό ή χρήματα.
Η πλαστοπροσωπία (impersonation): Κάποιος παριστάνει ότι είναι ένα άλλο πρόσωπο για να ξεγελάσει το θύμα του. Το spoofing (παραποίηση στοιχείων): Κάποιος κρύβει την πραγματική του ταυτότητα και κάνει να φαίνεται ότι το μήνυμα, το τηλέφωνο, το email ή η ιστοσελίδα προέρχεται από κάποιον που εμπιστεύεται το θύμα.
Για του λόγου το αληθές, μέσα σε λίγα λεπτά βλέπω σε πραγματικό χρόνο να φτάνει στο email του Μαβίλα ένα μήνυμα που μοιάζει να εστάλη από τον προσωπικό μου λογαριασμό. Τόσο εύκολα.
Αξίζει να σκεφτεί κανείς τι θα μπορούσε να πυροδοτήσει ένα τέτοιο μήνυμα, προερχόμενο από τη διεύθυνση ενός ανθρώπου με αυξημένη ευθύνη ή εξουσία. Μια ψευδής εντολή, μια παραπλανητική οδηγία, μια απόπειρα εξαπάτησης θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνηση μια αλυσίδα σοβαρών συνεπειών.
Στην Ιταλία, μόλις πριν από λίγα 24ωρα, στις 12 Σεπτεμβρίου, η Revolut παραδέχθηκε ότι παρέδωσε προσωπικά και οικονομικά δεδομένα πελατών της σε ομάδα κυβερνοεγκληματιών, έπειτα από ένα φαινομενικά νόμιμο αίτημα, το οποίο υποβλήθηκε μέσω πιστοποιημένης ηλεκτρονικής διεύθυνσης της νομαρχίας του Ρέτζιο Καλάμπρια, με την οποία οι εγκληματίες έγραψαν στο όνομα της ιταλικής ταχυδρομικής αστυνομίας. Η ομάδα των χάκερ κατάφερε, δηλαδή, να παριστάνει την ιταλική δημόσια αρχή και ακολούθως ζήτησε 3 εκατομμύρια δολάρια για να μη διαρρεύσει τα δεδομένα.
Κι έπειτα, η επίθεση με κάποιο κακόβουλο λογισμικό. Το email και ο αριθμός τηλεφώνου είναι ό,τι ακριβώς χρειάζεται κανείς για να ανοίξει την πόρτα. Και σε αυτές τις πλατφόρμες και τα δύο αυτά παρέχονται μαζικά.
Οι πλατφόρμες
Για προφανείς λόγους, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, «Το Βήμα» έκρινε πως δεν είναι σκόπιμο να παρατεθούν ονομαστικά οι εν λόγω εταιρείες. Επικοινωνήσαμε με τα αρμόδια τμήματα δύο εξ αυτών (που διαφημίζουν ότι διαθέτουν τα στοιχεία άνω των 250 εκατομμυρίων ανθρώπων και 30 εκατομμυρίων εταιρειών), ζητώντας απαντήσεις για την προέλευση των δεδομένων που εμπορεύονται, τις δικλίδες ασφαλείας τους για το ενδεχόμενο κακόβουλης χρήσης από τους πελάτες που τα αγοράζουν, τα τυχόν πρόσθετα φίλτρα για περιπτώσεις ατόμων που υπηρετούν σε θέσεις εθνικής ασφαλείας και αυξημένης ευθύνης, όπως ηγέτες κρατών και επικεφαλής υπηρεσιών ασφαλείας, αλλά και την ευθυγράμμισή τους με τις προϋποθέσεις του ευρωπαϊκού Γενικού Κανονισμού για την Προστασία των Δεδομένων, του γνωστού σε όλους μας GDPR, για τη συλλογή, επεξεργασία και εμπορική διάθεση των προσωπικών δεδομένων ευρωπαίων πολιτών. Τους ζητήσαμε να απαντήσουν αν γίνεται κάποια διάκριση ανάμεσα σε επαγγελματικούς και προσωπικούς αριθμούς τηλεφώνου, όπως και ανάμεσα σε επαγγελματικές και προσωπικές διευθύνσεις email.
Επιπλέον, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα εργασίας τα δικά μου δεδομένα, ζητήσαμε λεπτομέρειες για την προέλευση και τη διάθεσή τους. Μόνο η μία εταιρεία απάντησε.
Υποστήριξε ότι αντικείμενό της είναι η επιχειρηματική πληροφόρηση (Business Intelligence) για σκοπούς πωλήσεων, μάρκετινγκ και προσλήψεων και πρόσθεσε ότι δεδομένου ότι τα στοιχεία επικοινωνίας δεν συλλέγονται απευθείας από τους επαγγελματίες, οι δραστηριότητες επεξεργασίας της πλατφόρμας δεν βασίζονται στη συγκατάθεση των πολιτών, αλλά στο έννομο συμφέρον τόσο της εταιρείας όσο και των επιχειρηματικών πελατών της. Δηλώθηκε πως έχει σχεδιαστεί ώστε να παρέχει στους χρήστες τη δυνατότητα να καταπολεμούν την απάτη, δεν απάντησε όμως πειστικά με ποιον τρόπο εξασφαλίζει ότι δεν θα γίνει κακόβουλη χρήση των δεδομένων που διακινεί. Ισχυρίστηκε ότι επιδιώκει να διαχωρίζει τις πληροφορίες που αφορούν το επαγγελματικό προφίλ ενός ατόμου από τις πληροφορίες που δεν σχετίζονται με το επαγγελματικό του πλαίσιο και ότι δεν στοχεύει στη δημιουργία ολοκληρωμένων προσωπικών προφίλ ατόμων.
Είπαν, τέλος, ότι για τα άτομα που βρίσκονται στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ) και στο Ηνωμένο Βασίλειο εφαρμόζουν μέτρα προληπτικής ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων, όπου ενδείκνυται, ειδοποιήσεων μέσω email ή SMS, προκειμένου να ενημερώνουν τα άτομα ότι τα επαγγελματικά στοιχεία επικοινωνίας τους υποβάλλονται σε επεξεργασία και να τους εξηγούν τα δικαιώματά τους, μεταξύ άλλων, σε μια περίοδο 14 ημερών, κατά την οποία ένα άτομο μπορεί να ασκήσει δικαίωμα εξαίρεσης (opt-out) ή εναντίωσης.
Στο παράδειγμα των δικών μου δεδομένων, απάντησαν ότι ειδοποιήθηκα δύο φορές με email σε δύο διευθύνσεις, τις οποίες όμως ουδέποτε έχω χρησιμοποιήσει. Το κινητό μου τηλέφωνο δόθηκε στην πλατφόρμα από ισραηλινή εταιρεία που είναι εγγεγραμμένη στο μητρώο data brokers σειράς αμερικανικών Πολιτειών. H σύνδεσή της με την πλατφόρμα είναι στενή, καθώς επικεφαλής της έχει τον ιδρυτή της πλατφόρμας στην οποία η εταιρεία δίνει data. Μια πραγματική αυτοκρατορία δεδομένων. Εναν Ισραηλινό με λαμπρές σπουδές που, κατά δήλωσή του, υπηρέτησε τη θητεία του στον IDF ως αξιωματικός πληροφοριών. Στον ιστότοπό της, η ισραηλινή εταιρεία δηλώνει ότι μπορεί να συλλέγει και να επεξεργάζεται δεδομένα μη χρηστών, όταν ο αριθμός τηλεφώνου τους περιλαμβάνεται στο address book υπάρχοντος χρήστη, ο οποίος έχει δώσει στην εφαρμογή πρόσβαση στο address book της συσκευής του. Με λίγα λόγια, η πόρτα για την επεξεργασία και πώληση των δεδομένων όλων μας ανοίγει κάθε φορά που κάποιος γνωστός μας πατάει το κουμπί με το οποίο δίνει πρόσβαση στον κατάλογο των επαφών του. Κάτι που έχουμε σίγουρα κάνει όλοι. Οι περισσότεροι μη γνωρίζοντας τι ακριβώς σημαίνει αυτή η συναίνεση στην πράξη.
Ενδιαφέρουσα υποσημείωση: Η πλατφόρμα δηλώνει πως εκκινεί από την υπόθεση πως κάποιος που έχει προφίλ σε πλατφόρμες όπως το LinkedIn επιδιώκει να λαμβάνει επαγγελματικές επικοινωνίες σχετικά με θέσεις εργασίας, επιχειρηματικές ευκαιρίες, προϊόντα ή υπηρεσίες. Σε αυτό το πλαίσιο, ζητήσαμε από τον Μαβίλα να αναζητήσει κινητά και δεδομένα στελεχών της εν λόγω εταιρείας. Μας είπε ότι δεν βρίσκει απολύτως τίποτε.
Σήμα κινδύνου από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων
Απαντώντας σε ερωτήματα του «Βήματος», η Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα τονίζει πως «οποιαδήποτε επεξεργασία δεδομένων απαιτεί μια κατάλληλη νομική βάση», ενώ όταν τα δεδομένα δεν συλλέγονται απευθείας από το υποκείμενο, θα πρέπει να ενημερώνεται εντός μηνός. Επιπλέον, η ΑΠΔΠΧ αναφέρει ότι εξετάζει πρόσφατη καταγγελία σε σχέση με δραστηριότητες της συγκεκριμένης πλατφόρμας και δεν μπορεί να σχολιάσει εν εξελίξει έρευνα.
Επισημαίνει πάντως ότι τέτοιες καταγγελίες είναι σπάνιες, ενδεχομένως λόγω της δυσδιάκριτης φύσης των επεξεργασιών. Οι πολίτες, προσθέτει η Αρχή, θα πρέπει, όταν έχουν οποιαδήποτε υπόνοια, να ασκούν το δικαίωμα πρόσβασης για να λαμβάνουν ενημέρωση για την προέλευση των δεδομένων τους και αν θεωρούν ότι κάτι δεν είναι νόμιμο, να προβαίνουν σε καταγγελία. Ο ΓΚΠΔ έχει ενδυναμώσει κατά πολύ τα δικαιώματα των πολιτών.
Ειδικά για τις περιπτώσεις δεδομένων προσώπων που κατέχουν ευαίσθητες δημόσιες ή θεσμικές θέσεις, η Αρχή τονίζει ότι «ο εκάστοτε φορέας στον οποίο τα παραπάνω πρόσωπα υπηρετούν οφείλει να λαμβάνει κατάλληλα μέτρα ασφάλειας, εφόσον έχει κρίνει ότι τα στοιχεία αυτά δεν πρέπει να είναι δημόσια. Πέραν των ζητημάτων προσωπικών δεδομένων, εδώ τίθεται θέμα εφαρμογής και της νομοθεσίας για την κυβερνοασφάλεια και ενδεχομένως για την εθνική ασφάλεια».
Ανησυχία στην Ευρώπη…
Ιταλία. Η υπόθεση διαρροής των κινητών της πρωθυπουργού Μελόνι και του προέδρου Ματαρέλα προκάλεσε σάλο. H ιταλική Αρχή Προστασίας Δεδομένων επέβαλε πρόστιμο 2 εκατομμυρίων σε πλατφόρμα και τη διέταξε να σταματήσει την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων των προσώπων που βρίσκονται στην Ιταλία και να τα διαγράψει. Ο επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Κυβερνοασφάλειας παραιτήθηκε επικαλούμενος προσωπικούς λόγους. Σύμφωνα με ιταλικά ΜΜΕ, ένας από τους πραγματικούς λόγους ήταν και η απόφαση να αγνοήσει ως fake news τις ειδοποιήσεις και τα μηνύματα του Μαβίλα.
Γερμανία. Προ μηνός, το περιοδικό «Der Spiegel» ανέδειξε την αποκάλυψη του Μαβίλα, ότι το κινητό του καγκελαρίου Μερτς και άλλων αξιωματούχων διακινούνταν σε εταιρεία data broker. Το θέμα αντιμετωπίστηκε όχι απλά ως υπόθεση παραβίασης ιδιωτικότητας αλλά ως θέμα ασφαλείας, με έρευνες στις οποίες μετείχε και η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εγκληματολογικής Αστυνομίας (ΒΚΑ). Σε δηλώσεις της, η Ομοσπονδιακή Επίτροπος Προστασίας Δεδομένων, της οποίας το κινητό βρέθηκε επίσης σε πλατφόρμα, ζήτησε αλλαγή της νομοθεσίας. Πορτογαλία. Τον περασμένο Ιούλιο, και πάλι με παρέμβαση του Μαβίλα, έγινε γνωστό ότι τα τηλέφωνα του προέδρου της χώρας, υπουργών, ενός ανώτατου δικαστή και επικεφαλής τραπεζών ήταν προσβάσιμα σε πλατφόρμα διακίνησης δεδομένων. Τo Εθνικό Κέντρο Κυβερνοασφάλειας διαβίβασε την υπόθεσης προς διερεύνηση στη δικαστική αστυνομία και στην SIRP, την αντίστοιχη της δικής μας ΕΥΠ.
Κύπρος. Οι αποκαλύψεις του Μαβίλα για το κινητό του προέδρου Χριστοδουλίδη και άλλων αξιωματούχων δημοσιεύθηκαν στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με την εφημερίδα «Φιλελεύθερος» που ανέδειξε το θέμα, η υπόθεση ερευνάται από το αρμόδιο υφυπουργείο και άλλες υπηρεσίες, ενώ έχει κατά πληροφορίες αποκλειστεί το σενάριο υποκλοπής στοιχείων.
…αντίδραση στις ΗΠΑ
Ο Αντρέα Μαβίλα περιγράφει μια εντελώς διαφορετική διαχείριση. Υποστηρίζει πως όταν τον περασμένο Μάρτιο επικοινώνησε με τη CIA για αντίστοιχη υπόθεση με δεδομένα υπαλλήλων στην αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών, τα αντανακλαστικά ήταν ακαριαία. «Μέσα σε 24 ώρες είχαν διαγραφεί τα πάντα από παντού» λέει. Προς το παρόν η πληροφορία δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.
Πηγή: tovima.gr
