Επιμελητήριο Εύβοιας: Η βαθιά απογοητευτική στασιμότητα του τίποτα

Βαθιά απογοητευτική, θα μπορούσε με ευκολία κάποιος, να χαρακτηρίσει τη λειτουργία του Επιμελητηρίου Εύβοιας, δικαιώνοντας έτσι όλους εκείνους που πριν τις τελευταίες εκλογές, υποστήριζαν πως δεν θα άλλαζε τίποτα.

Παρά τα όσα ακούστηκαν πριν την εκλογή του Γιάννη Γεροντίτη, για αλλαγές κυρίως στον τρόπο σκέψης και κατόπιν στον τρόπο λειτουργίας του Επιμελητηρίου, οι πιο απαισιόδοξοι (που μάλλον ήξεραν τι έλεγαν), επιβεβαιώθηκαν πλήρως, αφού τίποτα νέο δεν έγινε και το χειρότερο… απογοητεύτηκαν και εκείνοι που διατηρούσαν μια πιο αισιόδοξη στάση.

Το Επιμελητήριο συνεχίζει να είναι ένα όργανο, στο οποίο αποφασίζει ένας στενός πυρήνας ανθρώπων, στον οποίο δεν χωράει τίποτα νέο και τίποτα καινοτόμο.

Μερικές ανούσιες δράσεις, κάποια δελτία Τύπου και μερικά ταξίδια, για την προώθηση κάποιων προϊόντων.  Με λίγα λόγια, ό,τι γινόταν τόσα χρόνια…

Θα μας ρωτήσετε βέβαια, τι έγιναν οι νέοι που εκλέχθηκαν στις τελευταίες εκλογές και οι ιδέες τους (που ήταν πολλές) και ήθελαν να αλλάξουν πολλά.

Και η απάντηση είναι το ίδιο απογοητευτική.

Ή αφομοιώθηκαν με το σύνολο των «κουρασμένων» παραγόντων ή έχασαν και αυτοί κάθε ελπίδα.

Γιατί όπως όλοι γνωρίζουμε και λίγοι λένε, στο «γερασμένο» Επιμελητήριο Εύβοιας, εδώ και πολλά χρόνια δεν χωράει τίποτα καινούργιο και οι Πρόεδροι αλλάζουν τυπικά (μετά από εκλογές), για να αποδειχτεί περίτρανα πως ή έψαχναν «σκαλοπάτι» για κάποιο αξίωμα ή απλά δεν είχαν να κάνουν κάτι καλύτερο.

Επίσης (για να μην το ξεχάσουμε) και ως προς του κομματικούς μηχανισμούς που λειτουργούν και εκλέγουν πάντα αντιπροσώπους, είναι οι ίδιοι με εκείνους που οδήγησαν τη χώρα στο τέλμα, κοινωνικά, οικονομικά και ουσιαστικά.

Πάνος Τσακάλης